Półwysep, a jednocześnie rezerwat przyrody utworzony w 1975 r. Jest to jeden z ostatnich, prawdziwie dzikich regionów Europy. Oferuje niesamowite krajobrazy, nietkniętą przez człowieka przyrodę i poczucie bycia w naprawdę niedostępnym i odludnym miejscu. Rezerwat jest znany z występowania sporej populacji lisów polarnych, które dają się podglądać i fotografować. Sporo tu fok, a nadmorskie klify i urwiska zamieszkuje wiele gatunków ptaków. To idealne miejsce na jedno lub kilkudniowe piesze wędrówki. Jednak w tym drugim przypadku należy być bardzo dobrze przygotowanym - zapuszczając się w głąb półwyspu, możemy liczyć tylko na siebie i to, co mamy na plecach.

Jest to bowiem obszar pozbawiony jakichkolwiek stałych mieszkańców. Ciężkie warunki życia (np. brak elektryczności, dróg) i zmiany społeczne spowodowały, że w 1952 r. półwysep opuścił ostatni jego mieszkaniec. Od tego czasu Hornstrandir gości ludzi głównie w miesiącach letnich. Oprócz turystów, są to też spadkobiercy dawnych właścicieli, bo grunty półwyspu należą de facto w większości do osób prywatnych. Właściciele często remontują stare farmy i traktują je jako letnie domki. Co ciekawe, mają oni prawo łowić ryby w tutejszych rzekach i jeziorach, polować, a nawet podbierać jaja ptaków (a więc zdobywać jedzenie w taki sposób, jak robili to ich przodkowie).

Na teren rezerwatu nie prowadzą żadne drogi z reszty wyspy. Jedyny środek transportu na miejsce to łodzie z Ísafjörður lub Bolungarvík (szansa na spotkanie wieloryba w cenie!). O mapy z trasami szlaków warto pytać w centrach informacji turystycznej, np. w Ísafjörður.

Hesteyri - opuszczona osada

Pozostałości po niewielkiej osadzie, opuszczonej w wyniku zbiorowej decyzji mieszkańców, w późnych latach 40. XX w. Okolica oferuje wszystko, co najlepsze na Hornstrandir, więc jest to doskonałe miejsce na jednodniową wycieczkę, a także jako punkt startowy dłuższych wypraw. Mamy też tu szansę spotkać najwięcej ludzi. W sezonie letnim, w Hesteyri działa niewielka kawiarnia oferująca raczej prymitywny (ale jednak) nocleg pod dachem (Old Doctor’s House). Rejs motorówką z Ísafjörður zajmuje około 50-70 min.

W okolicy Hesteyri możemy napotkać liczne ślady działalności człowieka, mozolnie wymazywane z krajobrazu przez czas i naturę. Jednym z takich miejsc jest tzw. whaling station czyli miejsce, które służyło do obróbki upolowanych wielorybów. Ruiny zabudowań znajdują się koło 1,5 km od wioski. Wystarczy iść brzegiem fiordu na północny-wschód.

Hornvík - plaża na końcu świata

Plaża jest znana z otaczających ją klifów tłumnie zasiedlanych przez ptactwo. Po jej wschodniej stronie wysokość urwisk potrafi dochodzić do 500 m. Hornvík to częsty cel wędrówek piechurów wybierających się na Hornstrandir na dłużej niż jeden dzień. W pobliżu plaży działa kemping (ale cudów po nim nie należy się spodziewać).

POKAŻ MAPĘ
Przewodnik
Podróż